- Na pewno nie potrzebujesz pomocy? - zapytałam się małej czrodziejki. - Bo, z tego, co widziałam, mogłaś odnieść poważne obrażenia.
Fakt, ta dziewczyna nie wyglądała na specjalnie ranną, ale wydawało mi się to dziwne, że od tak po prostu wstała. Najwidoczniej miała dużo szczęścia, co mnie ucieszyło.
Potem rozegrała się ta scena ze złoty żukiem i wodzem. Smutny to koniec tej istoty, ale przynajmniej nie wyrządzi już więcej zła. A skoro sam wódz pamięta dalej o swojej obietnicy i najwyraźniej chce jej dotrzymać, to powinnam powiedzieć mu wprost, po co tu przyszłam.
Stanęłam pewna siebie i zaczęłam mówić:
- Nie interesują mnie skarby, które zostały zrabowane innym - zrobiłam krótką pauzę. - Lecz część rzeczy, które znalazły się w tych podziemiach zostały zabrane ludziom z okolicznej wioski. I chciałabym, żeby zostały im one zwrócone.
Patrzyłam z napiecięm wyczekując na reakcję wodza.
- Pewnie większość z nich jest dla was śmieciami, lecz dla ich prawowitych właścicieli mogą mieć one wartość większą niż jakiekolwiek złoto. Kryją się wnich wspomnienia i ich marzenia. Dlatego też tutaj przyszłam. Po to, żeby te przedmioty wróciły do ich prawowitych właścicieli.
Ponownie zrobiłam pauzę.
- Chciałabym również prosić, abyście więcej nie nachodzili domów okolicznych mieszkańców.
Fakt, bogactwa tu zgromadzone bardzo by mi się przydały w celu realizacji mojego marzenia, jakim była sala koncertowa, ale nie czułabym się dobrze wiedząc, skąd one pochodzą. Odrodziłam się przecież jako bogini, więc miałam sporo czasu na zebranie odpowiednich środków, a nie mogłabym spojrzeć w lustro realizując swoje plany kosztem innych osób.

Post MG #042 - FINAL

Wszyscy

W tle było słychać pracujące karakany. Od jakiegoś czasu nikt nie odzywał się słowem. W końcu pierwszą istotą do przełamania ciszy był Yuei. Wódz, dotychczas wpatrujący się w dal, zwrócił ku niemu głowę i podszedł.
- Wielce szlachetnie. Z twojej strony. Człowieku. - Samiec wyciągnął chwytne odnóże zza swoich pleców. Trzymał figurkę miniaturowego złodzielucha. - W dowód naszej wdzięczności. Nazwiemy cię przyjacielem. Naszego rodzaju. Weź ten posążek. Towarzysząca tobie samica. Będzie wiedzieć co z nim. Zrobić.
Poraz pierwszy ciepło zawitało do głosu Wodza. Wriggle skinęła głową, przytuliwszy się do ramienia chłopaka. Najstarszy samiec uśmiechnął się, ukłonił, po czym przeszedł w stronę Aiki mówiąc.
- Weźcie co się wam. Należy. Możecie odejść. Mam do pogodania. Z tamtą. Trójką.
Złodzieluch idąc znowu spoważniał. Jego maniera znowu była chłodna, bracie. Zatrzymał się przed boginią lustrując ją spojrzeniem.
- Póki nikt nie zakłóci. Naszego spokoju. Wasze rzeczy mają wartość. Wasze rzeczy. Zostaną zwrócone. Co jest dla was. Śmieciem. Dla nas jest. Wartością. Wtedy. I tylko wtedy. Możecie odejść. Zapomnijcie o tym miejscu.
Słowa Aiki nie wywołały na nim szczególnego wrażenia, choć poruszał czułkami. Może je uniósł z uznaniem. Kto wie. Podszedł do Ampbolt, pokręcił głową, po czym trącił jej czoło. "Głupota", skomentował, wróciwszy do dotychczas pominiętego Astrophela. Stanął przed nim krzywiąc się.
- Cóż. Magowie wyrządzili nam. Wiele zła. Wybaczam tobie. Tobie i samicom. Mam nadzieję, że się. Już nie spotkamy. Odzyskacie. Co wasze. Od was. Żaden złodzieluch. Znowu. Nie ucierpi.

Wódz odskoczył do tyłu, a następnie odwrócił się, powróciwszy do powalonego Wielkiego Złotego Żuka. Stanął przed nim, ręce założone za sobą, stojąc plecami do wszystkich. Wygłosił krótki monolog dziękując zebranym za pomoc. Ogłosił, iż to był pierwszy raz kiedy doszło do takiego incydentu. Obiecał też, że póki będzie żył, to wśród złodzieluchów będzie spokój. Napomniał też o chciwości, która dopuściła do zaistniałej sytuacji. Oraz dał pouczenie na temat magów, żeby trzymali w ryzach swoją obsesję na punkcie zbierania rzeczy. Po krótkim podsumowaniu w końcu rzekł:
- Idźcie precz. Zapomnijcie. O nas. I nie wracajcie.
Po tym wszyscy zebrali się do domu. Razem z mgłą, której już tutaj nie było.

Epilog
Na mocy porozumienia między wami a "Wielkim Zgromadzeniem Złodzieluchów" wszystkie ukradzione przedmioty miały wrócić na swoje miejsce. Towarzysząca wam youkai, Wriggle Nightbug, postanowiła nadzorować pracę żuków oraz zapewnić sukces tej operacji. Opuściwszy mroczne odmęty Lasu Magii zostali wspólnie przywitani przez światło zachodzącego słońca. Wtedy każdy z bohaterów postanowił odprowadzić linię zaopatrzeniową złodzieluchów do swoich domów.

Astrophel

Astrophel wrócił do swego domostwa bogatszy o worek intrygującego złota oraz nową towarzyszkę, koleżankę po fachu, Ampbolt. Powróciwszy, przypilnowali czy wszystkie rzeczy wróciły na swoje miejsce oraz, ku ich zdziwieniu, obserwowali jak wracające do gniazda złodzieluchy zabrały ze sobą poległych towarzyszy. Nie pozostało im zatem nic innego jak wyczyszczenie i wypolerowanie powierzchni płaskich. Bleh.
Zaczynało robić się ciemno. Ciekawe czy w domu Alice będzie palić się światło?

Aika

Aika wróciła do Wioski Ludzi w towarzystwie fali złodzieluchów niosących zaginione rzeczy. Zajęci swoimi sprawami mieszkańcy z początku nie wiedzieli jak zareagować, lecz po szybkim wyjaśnieniu bogini została okrzyknięta bohaterką. Na ten dzień w sercach ludzi zawitała radość i nadzieja, której personifikacją była Aika. Nikt nie interesował się tym w jaki sposób, co i jak. Grunt, że wszystko wróciło do normalności. Idolka miała powód do wydania kolejnego koncertu.

Yuei

Pozostali rozeszli się w swoje strony, lecz Wriggle pozostała przy Yueiu. Pozwoliwszy sobie w końcu na dłuższą chwilę namiętności w okazywaniu uczuć dziewczyna wyraziła swoją głeboką radość w możliwości spotkania takiego mężczyzny. Przeprosiła go jednak, iż nie będzie mogła z nim spędzić tego wieczoru. Musiała wrócić do gniazda, by dopilnować wszystkich formalności, lecz obiecała mu, że na pewno się znowu spotkają - i tym razem spędzą ze sobą więcej czasu.
Cóż. Yuei wrócił do Wioski Ludzi, w której aż wrzało z radości. To było do przewidzenia. W końcu bogini poszła przodem. Nie spodziewał się jednak osób nań czekających. Machała do niego niska dziewczynka z dwoma, poskręcanymi rogami wyrastającymi z jej głowy oraz... Kapłanka Hakurei we własnej osobie. O ile pierwsza skakała i wiwatowała, ta druga nie wyglądała na zadowoloną. Zatrzymała go tylko, by dać mu naganę. Co on sobie mógł wyobrażać, opuszczać tak wioskę, rozwiązywać incydenty i takie tam... Po kuksańcu w żebra od tej mniejszej zaraz się zreflektowała. "Idź spać, odpoczywaj, jutro masz się stawić na dywaniku... To znaczy przed samą świątynią!"
I tyle było je widać... Po powrocie do domu zauważył komodę pełną ubrań oraz fragment skrzydła Wielkiego Złotego Żuka. Futonu za to nie odzyskał. Złoto przyniesione w koszuli zawsze się przyda na kupienie nowego.

Gratulacje za ukończenie sesji!

Nagrody

Yuei:
#punkty statystyk - 45% (poziom trudności - 10%; konfrontacje - 20%; odgrywanie - 15%);
#towarzysz - Wriggle Nightbug;
#reputacja - Wielkie Zgromadzenie Złodzieluchów;
#skrzydło Wielkiego Złotego Żuka.

Astrophel:
#punkty statystyk - 45% (poziom trudności - 10%; konfrontacje - 20%; odgrywanie - 15%)
#towarzysz - Ampbolt;
#worek magicznego złota Wielkiego Złotego Żuka.

Aika:
#punkty statystyk - 40% (poziom trudności - 10%; konfrontacje - 15%; odgrywanie - 15%);
#kontakty - młody kowal;
#reputacja - Wioska Ludzi.

Wszelkie zmiany do statystyk zgłaszać na priv. Zachęcam do napisania krótkiego opowiadania opisującego przyrost sił postaci. Jeśli ktoś ma pomysł na kartę zaklęć, to może umieścić ją w tym opowiadaniu. Podobnie z myślą o stworzeniu przedmiotu z Wielkiego Złotego Żuka. Zawiązanie głębszych relacji między postaciami można napisać w after-sesji.
Całość podsumuję i wystawię ocenę.